چند ترجیع بند کوتاه در خلال نبودن هایم:

یک دیوار بلند!!

منی که به شدت و با سر به آن اصابت کردندم!!!!

بینی شکسته

چشمانی که سوزش مدام دست از آن بر نمی دارد

دست مجروح

و اعصابی خط خطی و روحی مرتعش تر از فریاد

این است حال و روز دقیقه هایم........................

شاید به قول محسن نامجو:هستی از ما آلت خورده است و ما زهستی............

آری برادر این چنین است

نوشته شده در چهارشنبه سوم تیر 1388ساعت 23:58 توسط کامی| |